PaYLaŞıMıN GeRÇeK AdReSi
 
AnasayfacaptiveGaleriSSSAramaKayıt OlGiriş yap

 

 Seni Seviyorum Desem ? ...

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Yazar Mesaj
captive
Admin
Admin
avatar

Mesaj Sayısı : 1304
Yaş : 29
Nerden : istanbul

Kayıt tarihi : 29/10/08

MesajKonu: Seni Seviyorum Desem ? ...   C.tesi Kas. 01, 2008 12:17 am

Hayat bana bir sans daha tanirsa,
bundan faydalanan ilk sen olacaksin"


Kirik umutlarinda, tuz buz yarinlar…Kirik harfler,nasil da batar canina ve
nasil batirirsin gogsume, sarildikca.


Her defasinda biraz daha uzak, biraz daha soguk ama her defasinda biraz daha
ozlemle.


Suskunlugundaki tum isyanlari, gozlerin haykirir gozlerime. Siirine ses
olursun, bazen siirimde gizli ozne. Her defasinda ama her defasinda, bir
kivilcim daha sicrar opusunden tenime, sonduremezsin de.


Sehirler arasi yollara vurursun kendini, beyaz seritlerde dugumlenir dar
agacimin ipi ve her sehir tabelasinda, zaman dakikalarini vurur olume. Golge
gibi uzar gidisin ve yayilir ozlemin dort duvar arasinda titreyen mumum
sicaginda. Bende bosaldikca saydam sevislerin, titreyen golgede birikir
damlalar…kirmizi bir mum daha biter dibinde "yildizlar gibi sonuk".


Ve sonu gelmez sensizligim…sadece bu yollar ayirir bizi, bilirim. Kagittan
ciceklerin dikenleri batar avuclarima…


Susturdukca buyur sevgi, senin koca bedeninde, benim kucuk gogsumde. Ozlemi
ayni, yuku agir. Susarsin, susarim ve bogazimizda dizilir bogumlari askin,
tikanir kaliriz.


Siyah lalelerini bekler orttugun toprak, ben lalelerde gamzelerini gormenin
hayalini kurarim.Mayis bekler sarkilarim, siirlerimse ellerimi.


Bir turlu tutamam kalemi, dilimin ucunda biter cibanlar. Tum sevgi sozlerini
yutarim, kizarim ya gidisine ya da varliginda, yoklugu yasamaya.


Kagitlar bekler, kalem bekler, siirler bekler ve saclarimin arasinda titrer
parmaklarim, altinda biriktikce sessiz dizeler.


Perdeyi cekip yildizlara, ruhsuz bedenimi hazirlarim uykuya. Sen gibi
dokunarak orerim saclarimi – oysa sen acik seversin bilirim- her bir
cukurunda saklarim nefesini. Her sabah kurdelemin ucunda cozulur nefesindeki
mayis cicekleri.


Antika, kucuk bir ayna var bas ucumda. Kac kez firlattim kirpiklerimde
eriyen buz parcalarini… kirsam da, parcalasam da en kucuk kiymigi batsa da
dokulur sessizligimizde bir seyler…uykusuzlugum bile renksizce kanar,
Kadehte bile rengi ucar sarhoslugumun.


Beyaz carsafa uzanirim, kirli bedenimle –hic sevmem beyaz carsafi; yuzume
olumu carpar, sogugu, yalnizligi. Sabaha sarmalayip bir tabuta
konacakmiscasina urpererek uzanirim ya da kabuslarda buz kesecekmis gibi
bedenim ve yattigim gibi kalkarim. Bir yani duzgun, her yani soguk yatagin-
Sensizlige uyanmak yok mu?


"Bugun sana mutluluk getirsin olmaz mi! " deyislerini carparim bir avuc
suyla yuzume. Tenimi isitirim parmak izlerinden arta kalanlarla.


Ellerin ne kadar uzaksa ellerime, bilirim yuregin o kadar yakin yuregime,
adini dilime muhurledigim.


Hayat bize bir sans daha verir belki, olmaz mi! ! ! !
Seni seviyorum…

_________________